İçeriğe geç

Ya Zaman

Zaman, hemen akıp gitsen ya… Senin her şeye gücün yetiyor. Ama öylesine yavaşsın ki, biz biçareler kendince debelenmek zorunda kalıyor. Hoşuna gidiyor olabilir mi bu? Bizi seyretmek yani. Belki de sırf bu yüzden yavaşsın. Bokluğu uzatır, güzelliği hemen sonlandırırsın.

Vaktimizi geçir bizim, ne olur ey zaman. Yeter; dayanamıyoruz var olmaya. Ya da göçür beni herkesten uzaklara. Bak, gördün mü? Nasıl da bencilleştiriyor yaşam. Asla bir araya gelmemeliydik zaten. Çünkü ancak böyle bulabildik sana karşı koyacak cüreti. Simyagerlik ettik, durdurmak istedik seni. Boş yere kızdırdık, ama niyetimiz bu değildi. Tamamen yok olmandı dileğimiz. Yoksa bu mu kızdırdı seni? Aman canım sen de. Herkes birilerinden kurtulmak ister bazen. Hem sen değil misin bizi toprağa gömen?

Tam bir babasın ey zaman, dediğim olsun istersin. Bir o kadar da çocuksun, işi inada bindirirsin. Geç git ey zaman, acılarımız dinsin.

Tek Yorum

  1. Mert Mert

    Ölüme bir tık daha yaklaşmışken zamandan bir kez daha neden nefret ettiğimi fark ettim.Acı çekiyorum hayatımın devamında değerlendiremeyeceğim zamanım olmayacağı için…Bu arada beni paylaş diye haykırıyor yazı:)

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: