İçeriğe geç

Etiket: yalnızlık

Anılar

Anılar, yeri geldiğinde bizleri yaşama bağlayan en kuvvetli bağlardır. Tam düşeceğinizi hissettiğiniz zamanlarda sarıverirler belinizi. Tabii onlara güvenip kendinizi emanet ederseniz… Anılar vefalı oldukları kadar bazen de nankördürler. Yüzlerine biraz bakmayıverin, hemen bırakırlar sizi yalnızlığınızla. Yani onlara en çok ihtiyacınız olduğu anda. Anı denen nazlı yar, sevilip okşandığında sizi bahtiyar da eder, çilekeş de. Bazı anlar yaşamışsınızdır ki, hatırlandığında bulunduğunuz mutlu durumu bile zehir ederler. Yine öylesi yaşanmışlıklarınız vardır ki, sizi düştüğünüz kuyudan çekip kurtarırlar.…

Yorum Bırak

Kişi Ne Zaman Kendi Olur

Yazıya başlamamdan birkaç dakika öncesine kadar kişilerin sinirlendikleri anlarda kendileri olduklarını düşünüyordum. Şöyle ki: İnsanlar, bilinçleri üzerlerindeyken sonucunun kötü olacağını öngördüğü davranışları yapmaktan kaçınabilir ve bulunduğu duruma göre bir hal alır. Çünkü bilinç taşıyan kişiler çevrelerindeki etmenlere duyarlıdır. Bu hassasiyet kişide yapmacık tavırlar gözlemleyebilmemize sebebiyet verir. Ancak bireyin bilincinden sıyrıldığı anlarda, yani “nevri döndüğünde” bulunduğu durumdaki etmenlere karşı hissizleşir. Yani neticesi ne olursa olsun sergileyeceği tavırı frenleyecek bir mekanizma olmaz. İçinden gelen tavırın bastırılmayıp salınmasını…

Yorum Bırak