İçeriğe geç

Ayin

Kurban, şamanın duaları eşliğinde ayin alanına getiriliyordu. Bu sırada dansçılar ve davullar da coşmaktaydı. İnsanlar kendinden geçmiş, kurbanı bir an önce Tanrı’ya sunmak istiyordu. Neredeyse herkes oradaydı; biri dışında. O kişi kabilesinin ayinlerine katılmak istemiyordu. Tabii halkının buna tepkisiz kalmasını bekleyemezdi. İbadet anında onu göremediklerinde hemen fısıldaşmaya başlıyorlardı. Aslında bağırsalar da olurdu. Çünkü herkes ondan eşit derecede nefret ediyordu. Ancak onların ahlakı ve utancı vardı. Öyle topluluk içinde bağırmak olmazdı. Yalnız bir şeyden utanmazlardı. O da katılmak istemediğini bildikleri halde sürekli O’na davette bulunmalarıydı. O, hepsini geri çeviriyor, katılmasının mümkün olmadığını söylüyordu. Peki neydi katılmasını imkansız kılan? Elleri kolları mı bağlıydı? Aralarına katılıp şuursuzca dans etmesi ve hunharca kurban etini kemirmesi çok mu zordu? Hem nasıl bir insan bunları istemezdi? Bunlar herkesin ortak kararı sonucu belirlenen şeyler değil miydi? Peki ama karar anında O’nu davet etmişler miydi, yani asıl davet etmeleri gereken anda? Keşke en başından haber verselerdi, belki o da koreografiye üç beş figür eklerdi. Neyse artık, iş işten geçti.

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: