Öykü

Bağımsızım, Bağnazım

Bağımsızım, Bağnazım

“Yaşasın tam bağımsız insanlar!” diye bir ses koca bağnaz topluluğuna doğru yankılandı. Vücudu titriyor, kalbi bu eylemi kaldırmadığını bağırırcasına çarpıyordu. Bağnazların başı olacak kadar yetkili olmasa da topluluğu koordine eden bağnaz çocuğa baktı. Çocuğu süzerken ki yüzüne oturmuş alaycı ifade her şeyi anlatıyordu. Kimdi bu çocuk? Nereden gelmişti? Bu sözü ona kim öğretmişti? Ayrıca bu Continue reading Bağımsızım, Bağnazım

Boş Adam Öyküleri #8

Boş Adam Öyküleri #8

Daha önceleri kendini hiç bu kadar güçsüz hissetmemişti. Elin yavşak Necmi’sinden kaçmak olacak iş miydi? Belki afilli yetenekler kazanmıştı Necmi ama kendisi de bugüne bugün koskoca Lüzumsuzlar komutanıydı. Evet, komutanıydı. Şimdi kendinde ne rütbe ne yetki bulabiliyordu. Öylesine küçülmüştü ki, birkaç ay evvel Lüzumsuz ordusunu yöneten adamdan iz yoktu. Yalnız ismi, boyu posu aynıydı. Bu Continue reading Boş Adam Öyküleri #8

Boş Adam Öyküleri #7

Boş Adam Öyküleri #7

Boş Adam, intikam almak için peşinden koşan eski dostundan habersizce Rıfkı’nın yanında saatlerini geçiriyordu. Bunu boşuna yapmıyordu tabii. Ondan kapabileceği birçok şey vardı. Hele de Rıfkı’nın eski bir lüzumsuz dönmesi olduğunu göz önünde bulundurduğumuzda… Tıpkı Boş Adam gibi o da Boşluğunu sorgulamıştı vakti zamanında. Bu durumun yıllar sürüşü ise sonunda lüzumsuz yanının körelmesine sebep olmuştu. Continue reading Boş Adam Öyküleri #7

Çamlık

Çamlık

Ufak bir ormancıkta oturmuş, etrafı seyrediyordu. O an çağının en büyük hastalığını başlatacak kişi olarak anılacağını kesinlikle düşünmüyordu. Pek çok şeyden de habersiz, fakat somurtkandı. Beklentiler içinde boğuluyordu, başkalarının ona karşı olan beklentileri ve de en önemlisi kendisine karşı duyduğu beklentiler harman olmuş, ciğerini darlıyordu. O an oturduğu yeşilliğin içerisinde, bağıra çağıra söylediği şarkıları ormancığın Continue reading Çamlık

Bir Matematik Salısı

Bir Matematik Salısı

Bi’ matematik dersinden daha selamlar! Evet, siktiğimin dersinden sıkıldım. Yapacak bir şeyler ararken defterime başvurabileceğim aklıma geldi. Neyse… Ya… Çok sıkıcı lan. Anlamıyorum. Anlamadığım bir şeyi kafama sokmaya çalıştıkça yoruluyorum. Uçmaya çalışan panda gibi yani. X beni seviyor, Y tam bir orospu çocuğu, f(x) Koreli bir şarkı grubu, mutlak değer… Hiç bi’şey mutlak değildir. Negatif, Continue reading Bir Matematik Salısı

Boş Adam Öyküleri #6

Boş Adam Öyküleri #6

Tüm bunlar yaşanırken Boş Adam’ın dünyası çalkantı içerisindeydi. Düzeni sarsan Necmi, gücü de ele geçirmişti. Muazzam gücünün Düşler Diyarı’ndaki yöneticiler tarafından hissedilmesi fazla gecikmemiş, bir gariplik olduğunu sezen yöneticiler çabucak bu gücün taşıyıcısını yanlarına çekmişti. Karşılarında Sincanlı bir lüzumsuz gören yöneticiler haliyle irkilmişti. Lüzumsuzların bu denli bir güç taşıması kimseler tarafından beklenemezdi. Lakin yavşak Necmi Continue reading Boş Adam Öyküleri #6

Çirkin ve Çelimsiz

Çirkin ve Çelimsiz

Ücra bir köşeye sinmiş, yediği haltın ardından suçluluk duygusu taşıyan küçük bir çocuk gibi kala kalmış ıssızda. Birilerinin onu bulunduğu yerden çekip kurtarmasını ve sıcak süt ile çikolatalı kurabiye vermesini bekliyor. Hem böylece o da büyüyüp topluma yararlı bir kişi olabilir. Lakin hayat… “Hepimiz için farklı planları vardır” değil mi? Soylu şehzadeler çöpten beslenmek zorunda Continue reading Çirkin ve Çelimsiz

Boş Adam Öyküleri #5

Boş Adam Öyküleri #5

Uyanalı yaklaşık yarım saat oluyordu. Gözünü tavana dikmiş, derinlere dalmıştı. Dolu Adam’ın öldüğü haberi henüz kulağına ilişmemişti. Yakınlarda bir savaşa gireceğini sanıyor ve bu savaşı kazanamayacağını düşünüyordu. İçindeki kuruntular onu savaş şevkinden mahrum bırakmıştı. Gerçekten lüzumsuz kalmayı istiyor muydu? Ya her gün park köşelerinde çığırmayı? Artık ne boş olmak onu cezbediyordu, ne de dolu olmaya Continue reading Boş Adam Öyküleri #5

Saygısız

Saygısız

Uzun süredir yoksulluk içinde çırpınıyordu. Elinde avucunda hiç saygı kalmamıştı. Biraz olsun saygılarının kalmış olabileceği ümidiyle eş dostun kapısına varıyor, karşılarında utançtan kızarmış yüzü ile dikiliyor ve iki lokma saygı dileniyordu. Yazık, yakınları da en az kendisi kadar yoksuldu. Bu çağın kıtlığından çevresi de kaçamamıştı. Hesap defterini çıkardı ve geçmişten kalan alacaklarına baktı. Listede neredeyse silinmek üzere Continue reading Saygısız

Boş Adam Öyküleri #kısabirara

Boş Adam Öyküleri #kısabirara

Boş Adam, tüm bu savaş işlerinden yorgun düşmüş ve kafasını toparlayıp rahatlamak için lüzumsuz tebaasından uzaklaşmıştı. Daha önce hiç gitmediği bir şehirde, hiç bilmediği bir parka oturdu. Bu defa niyeti kötü değildi, belki biraz insancılık oynamak. Huzuru bulduğunu düşünerek, lüzumlu insanları izliyordu ki, birden kafasına atılan taşla irkildi. Döndü ve arkasına baktı, kimse yoktu. Kendine, Continue reading Boş Adam Öyküleri #kısabirara