Karanlık Klavye: Yalnız

Yalnızlık tercihe mi bağlıdır?

Etrafında “Beni yalnız bırak!” diyebileceğin insanların bile olmadığını hayal et. Koca bir boşluk. Sakinlik. Ne sağ, ne de sol, ne yukarısı, ne aşağısı…
Yalnızca boşluk.

Gereksiz samimiyetler yok, yalan söyleme mecburiyeti yok, kurallar yok, iğrenç mahcubiyetler yok, duygu yok, yaşam yok…

Salt yalnızlığın bilinen tüm uyuşturuculardan daha güçlü olduğunu duymuştum bir yerlerde. Bir kez tadıldığı zaman bırakabilmek zor olabiliyormuş.
Yanlışlıkla kalabalık bir ortamda bulunduğunda insani faaliyetleri çoktan unutmuşsundur. Dostluk, sevgi, saygı yoktur senin için. Medeniyetten haberi olmayan bir hayvandan farkın yoktur.

Ölmenin ve yaşamanın gerçek anlamlarından uzaksındır. Beyninde sürekli bir tatsızlık, yetersizlik vardır.

Ve son olarak, yalnızlık, bilindiğinin aksine insanı prangalara vurmazmış. Gerçek özgürlüğün temeli yalnızca yalnızlık ile atılabilirmiş.

Bir Yorum

  1. Herkesin istediği de bu değil midir , zaten ? Evet,yalnız olmak isteriz.Yalnız olduktan sonraki süreçte duygularımızda belli eksilmeler yaşanıp , bu durum bizi tecrübesiz bir hale sokmaz mı diye de düşünmeden edemiyorum fakat yalnızlık insanın zirveye ulaşmasını da sağlayabilir.Akıl karıştırıcı güzel yazınız için teşekkürler.

    Cevapla

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir