İşsiz Bayramı

Henüz maddi bağımsızlığını elde edememiş bireylerin, maddiyat için çalışan işçilerin hakkını savunmak niyetiyle sokaklara yığıldığı gün.1 Mayıs.

Bakıldığında ortada ne bir savunma nede işçi görülür.(İşçiler, bayramın ertesi günü, kısık gözle bakıldığı takdirde işsizlerin bırakmış olduğu pisliği temizlerken görülebilirler.) Ezilen işçilerin haklarını “savunmayı” gaye edinmiş bu avareler, hayatlarında ne bir işte çalışmışlardır, ne de çalışmanın zorluklarının farkındalardır. “Savunurlar” çünkü boş hayatlarına ufak bir “heyecan” katma çabası içerisindedirler. Gittikleri her ortamda özgürlükten ve haksızlıktan yakınır dururlar. Neyi yapmak isteyipte yapamadıkları sorulduğu takdirde soran kişiyi türlü sıfatlarla yaftalama yoluna girişirler.(Faşist-Sağcı-Koyun…)

Dikkate değer hiçbir vasıfı bulunmayan bu dalkavuklar ne uğruna olduğunu bilmeden, yalanlarına kandıkları akıma uşaklık ederler. Her fırsatta devleti ve halkı yıpratmaya yönelik gösterilerde bulunurlar. Kendilerini halktan kişiler olarak gösterirler, ancak halktan nefret ederler. Öyle bir büyüye kapılmışlardır ki; komünist olmayanların, haklarını aramayan, akıl yürütemeyen varlıklar olduğunu düşünür ve kendilerini “aydınlanmış” sayarlar.

Bugün yine bayramlık giysilerini giyip makyajlarını yaparak sokaklara döküldüler.1 Mayıs adı altında işçi haklarıyla uzaktan yakından ilgisi olmayan sloganlar attılar, pankartlar açtılar. Saldırıya uğradılar. Ancak yılmadılar! Onlar… Onlar özgürlük savaşçılarıydı! Onlar Marx’ın kapitalist güçlere karşı oluşturduğu gizli ordunun neferleriydi! Zamanı geldiğinde gün yüzüne çıkıp, tüm dünyaya barış ve adalet getireceklerdi…

Bütün emekçilerin işçi bayramı kutlu olsun.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir