dolu adam

Boş Adam Öyküleri #5

Boş Adam Öyküleri #5

Uyanalı yaklaşık yarım saat oluyordu. Gözünü tavana dikmiş, derinlere dalmıştı. Dolu Adam’ın öldüğü haberi henüz kulağına ilişmemişti. Yakınlarda bir savaşa gireceğini sanıyor ve bu savaşı kazanamayacağını düşünüyordu. İçindeki kuruntular onu savaş şevkinden mahrum bırakmıştı. Gerçekten lüzumsuz kalmayı istiyor muydu? Ya her gün park köşelerinde çığırmayı? Artık ne boş olmak onu cezbediyordu, ne de dolu olmaya Continue reading Boş Adam Öyküleri #5