71 & 18

71 yıl, 26 bin gün, yüz binlerce saat, milyonlarca dakika… Cahit Sıtkı Tarancı’nın hayat formülüne karşı koyulan yaş.

Bahçesinde manzaranın tersine oturmuş yılların getirdiklerini ve götürdüklerini hesaplıyor bir yandan da sigara dumanını üflüyordu. Kardeşinin ölümü yalnızlık ateşini iyiden iyiye harlamıştı. Yıllardır birlikte yaşadığı eşi de hastaydı, eh’ kendi sağlığı da…

Sessizlik telefonunun sesi ile bozulmuş, ekranında torunun adı belirmişti.

17 yıl, 7 bin kez görülen gün doğumu…

Yurt kapısının önünde sigarasını yakmış, annesinin isteği üzerine, aradığı dedesini düşünüyordu. Dedesinin sesinde ki yalnızlık çığlıklarını en ufak hücresine kadar hissetmiş, 5 dakika önceki konuşma beyninde geziniyordu.

Ölüm hissi tüm vücudunu sarmış, hissizleşmişti. Ölümden korkmuyordu, ölümün götürebileceklerini hesaplamaktan da nefret ediyordu. Tasavvur ettiği ölüm anlarının hepsinde gözü doluyor, farklı düşüncelere dalmaya çalıştıkça daha da dibe batıyordu.

Yaşamak, dolu dolu yaşamak insanlığın en zor sorumluluklarından biridir. Kimisi sevdikleri için, kimisi kendi için, kimisi inançları için, kimisi de hiçlik için yaşar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir